Beste lezers,
Dit wordt een moeilijk onderwerp.
Het gaat slecht met mijn Friso. Hij moet in juni 10 jaar oud worden, maar gaat dat niet halen.
Zijn hart is slecht en er is niets meer aan te doen.
De laatste tijd is hij bovendien erg afgevallen (ongeveer 1/3 van zijn gewicht), omdat hij het eten niet meer kan verwerken. Hij eet wel goed en graag, maar poept ook heel veel.
Ook dit is een gevolg van zijn hartlijden.
Sinds 14 maart is hij al viermaal 'omgevallen', gillend of stil. Hij ligt dan een tijd op zijn zij en ademt vreemd.
Toch komt hij weer bij en na een tijdje loopt hij weer. De laatste aanval was op 31 maart.
De loopafstand bedraagt nu zo'n 100 meter, schat ik. Dan gaat hij zitten, hij hijgt niet.
Dolgelukkig ben ik met de hondenbuggy, ik ongeveer 2 jaar geleden heb overgenomen van Petra van de HP.
Friso vindt het heerlijk om erin te zitten en zo lopen we dagelijks toch nog één wandeling van dik een uur.
Onderweg zet ik hem er af en toe uit, dan doet hij een behoefte en wil hij vervolgens weer terug in de wagen.
In huis is hij erg rustig, slaapt veel, maar dat is eigenlijk altijd al zo. Hij springt nog wel op de bank om daar te gaan slapen voor de nacht.
Mijn hartewens is, eigenlijk, dat hij zelf uit het leven stapt. Dat hij in zijn eigen mand inslaapt en ik hem zo aantref. Of dat hij ergens omvalt... en het snel afgelopen is.
Ik vind het heel moeilijk om de dierenarts te vragen hem in te laten slapen.
ik heb wel besproken dat de dierenarts thuiskomt als het zo ver is, omdat Friso het heel naar vindt bij de dierenarts en ik mezelf ook niet met de auto terug zie rijden...
Ik zit nu alweer met de tranen op de wangen
.
Zijn overlijden zal er hard inhakken bij mij.... dat weet ik uit ervaring. Zeker in dit geval, op deze leeftijd.
Begrijpen jullie mijn hartewens?



3 doggies



















